Pochwała dzikiego piękna. Na tenże album fotograficzny składają się zdjęcia autorstwa, m.in. Artura Tabora, Marka Lejbrandta, Krzysztofa Niedbały, Macieja Omelaniuka, Daniela Starczewskiego, Piotra Tołwińskiego i wielu innych znakomitych fotografów przyrody, którzy od lat obserwują piękny i dziki Bug, a efektami ich pracy zachwycają się potem Czytelnicy. W tym przypadku jest nie inaczej. Rzeka, uchwycona w swoim biegu o różnych porach roku, rzeka, która wyznacza rytm pracy mieszkającym w jej otoczeniu ludzi, rzeka, dająca życie niespotykanej gdzie indziej przyrodzie. Ze wstępu:„Tu, na Podlasiu, zyskałem sobie taką przyjaźń i takie współczucie, że mógłbym być dumny’’ – zanotował przed ponad stu laty Stefan Żeromski w „Dziennikach”. Czytelnicy znakomitego pisarza i patrioty, który tu, nad Bugiem, przeżywał swoje największe uniesienia, z pewnością wielokrotnie poczują to samo, znalazłszy się w tej przepięknej i wciąż nie odkrytej nadbużańskiej krainie. Oddajemy zatem w ich ręce pierwszy tom Pamiętnika Nadbużańskiego, w którego podtytule Bug – rzeka życia, zawiera się odwieczne przesłanie współistnienia człowieka i natury, choć to trudna i pełna wyzwań droga. Bo Bug w swojej wiekowej historii niejednokrotnie dzielił – narzucane przez zawieruchy wojenne granice na wiele lat odpychały od siebie narody, religie i serca. Ale ona, ta najdziksza i najpiękniejsza z polskich rzek, zawsze pozostawała taka sama - niewzruszona wobec kaprysów historii, posłuszna jedynie słońcu i księżycowi, wolna. Dziś jest rzeką nas wszystkich – i tych, którzy przy niej się urodzili, i tych, którzy znają ją tylko z widzenia. Każdego dnia domaga się od nas szacunku, jak wyniosła kobieta, świadoma swej urody, siły i wartości. (…) Kto raz ją pokochał, nigdy jej nie zdradzi….”